Standardy Ochrony Małoletnich

§1. Kim jesteśmy i kogo chroni ten dokument

AnimatOlka jest mobilnym organizatorem działalności rekreacyjnej dla dzieci — prowadzimy animacje na weselach, urodzinach, przyjęciach komunijnych, imprezach firmowych, festynach oraz w szkołach i przedszkolach. Nie prowadzimy własnej placówki: pracujemy zawsze na terenie wydarzenia klienta, zwykle w obecności rodziców, opiekunów lub kadry placówki.

Ilekroć w dokumencie mowa o dziecku, chodzi o każdą osobę poniżej 18 lat obecną na wydarzeniu; o personelu — o każdą osobę współpracującą z AnimatOlką przy wydarzeniach, niezależnie od formy umowy; o opiekunie — o rodzica, opiekuna prawnego lub osobę, której powierzono faktyczną pieczę nad dzieckiem; o terenie wydarzenia — o miejsce, w którym prowadzimy animacje.

§2. Podział odpowiedzialności na wydarzeniu

Specyfika naszej pracy polega na tym, że działamy na terenie klienta. Dlatego od początku jasno dzielimy role:

• animatorka prowadzi zajęcia — nie przejmuje opieki prawnej nad dzieckiem;
• opiekun dziecka pozostaje dostępny na terenie wydarzenia przez cały czas animacji (w placówkach opiekę sprawuje kadra placówki zgodnie z jej własnymi standardami);
• klient (organizator przyjęcia) odpowiada za teren wydarzenia i jego bezpieczeństwo techniczne;
• małe dzieci nie opuszczają strefy animacji same — po zakończeniu zabawy animatorka odprowadza dziecko do opiekuna.

§3. Bezpieczna rekrutacja i weryfikacja personelu

Zanim jakakolwiek osoba zostanie dopuszczona do pracy z dziećmi (art. 21 ustawy):

• sprawdzamy ją w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym (Rejestr z dostępem ograniczonym oraz rejestr osób objętych postanowieniem Państwowej Komisji), a wydruk z weryfikacji — opatrzony datą — dołączamy do dokumentacji osoby dopuszczanej;
• osoba przedkłada zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw określonych w ustawie;
• osoby mieszkające wcześniej za granicą przedkładają dodatkowo informacje z rejestrów państw zamieszkania albo oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej;
• rozmowa rekrutacyjna obejmuje doświadczenie w pracy z dziećmi i motywację — weryfikacja rejestrowa jest warunkiem koniecznym, ale niewystarczającym;
• do czasu zakończenia weryfikacji kandydatka nie uczestniczy w żadnym wydarzeniu.

Dokumentację weryfikacyjną przechowujemy w sposób poufny, z dostępem ograniczonym do osoby odpowiedzialnej, przez okres współpracy oraz okres niezbędny do wykazania wykonania obowiązku ustawowego.

§4. Zasady bezpiecznych relacji: personel–dziecko

Nasze zasady pracy:

• Zasada widoczności: kontakt z dzieckiem zawsze w zasięgu wzroku innych dorosłych; nigdy sam na sam z dzieckiem w zamkniętym lub odosobnionym pomieszczeniu.
• Toaleta i higiena: animatorka nie prowadza dzieci do toalety i nie pomaga przy czynnościach higienicznych — odprowadza dziecko do opiekuna lub wyznaczonej osoby z placówki.
• Kontakt fizyczny— tylko funkcjonalny, jawny i w odpowiedzi na potrzebę dziecka: podanie ręki w tańcu, asekuracja w konkursie, pocieszenie płaczącego dziecka w widocznym miejscu. Malowanie twarzy — po każdorazowym „czy mogę?", przy stanowisku widocznym dla opiekunów.
• Prawo do odmowy:szanujemy „nie chcę" dziecka — w zabawie, tańcu i malowaniu buzi — bez wywierania presji. Wszystkie dzieci traktujemy równo.
• Dzieci z niepełnosprawnościami i ze specjalnymi potrzebami: przed zabawą pytamy opiekuna o potrzeby i sposób komunikacji; aktywności dostosowujemy tak, aby dziecko mogło uczestniczyć; ewentualna asysta fizyczna wyłącznie w zakresie uzgodnionym z opiekunem i w jego obecności.
• Wesela i imprezy z alkoholem: animatorka jest bezwzględnie trzeźwa przez cały pobyt na terenie wydarzenia; strefę animacji lokujemy z dala od baru; nie przekazujemy dziecka osobie wyraźnie nietrzeźwej — wątpliwości eskalujemy do organizatora przyjęcia; reagujemy, gdy zachowanie gościa wobec dzieci budzi niepokój.

Zachowania bezwzględnie niedozwolone wobec dzieci:

• jakakolwiek przemoc fizyczna lub psychiczna: szarpanie, przytrzymywanie za karę, wyśmiewanie, zawstydzanie, wyzwiska, faworyzowanie;
• dotykanie okolic intymnych w każdej sytuacji, sadzanie starszych dzieci na kolanach, całowanie, kontakt fizyczny wbrew oporowi dziecka (poza przerwaniem bezpośredniego zagrożenia);
• komentarze o charakterze seksualnym, „żarty" seksualizujące, komentowanie ciała dziecka, pokazywanie treści nieodpowiednich;
• kontakt z dzieckiem poza wydarzeniem: zapraszanie i przyjmowanie zaproszeń w mediach społecznościowych, wymiana numerów telefonu, prywatna korespondencja, indywidualne prezenty; kontakt z rodziną klienta odbywa się wyłącznie kanałami firmowymi;
• fotografowanie dzieci prywatnym telefonem na własny użytek; publikowanie wizerunku dziecka bez zgody; zdjęcia w sytuacjach intymnych lub ośmieszających;
• przebywanie sam na sam z dzieckiem poza zasięgiem wzroku innych dorosłych (auto, zaplecze, toaleta, osobna sala) oraz przewożenie dziecka prywatnym samochodem (poza ratowaniem życia);
• alkohol i środki psychoaktywne podczas wydarzenia oraz praca pod ich wpływem;
• utrzymywanie „sekretów" z dzieckiem i obiecywanie, że zgłoszone krzywdzenie pozostanie tajemnicą.

§5. Zasady bezpiecznych relacji: dziecko–dziecko

W zabawie nie ma zgody na przemoc, popychanie, wykluczanie z gier ani dotyk naruszający granice drugiego dziecka. Animatorka reaguje natychmiast: przerywa sytuację, rozdziela dzieci, informuje opiekunów obojga dzieci, a przy podejrzeniu krzywdzenia sporządza notatkę i uruchamia procedurę z §7. Zasady zabawy fair przypominamy dzieciom na starcie animacji.

§6. Urządzenia elektroniczne, Internet i wizerunek dzieci

• Animatorka używa telefonu na wydarzeniu wyłącznie służbowo (kontakt, muzyka, dokumentacja za zgodą); nie udostępnia dzieciom treści z sieci bez wcześniejszej weryfikacji.
• Zdjęcia i nagrania z udziałem dzieci wykonujemy wyłącznie za zgodą opiekunów; nie fotografujemy dzieci w sytuacjach intymnych ani ośmieszających.
• Publikacja w mediach społecznościowych — tylko w ramach udzielonych zgód, bez podpisywania dzieci imieniem i nazwiskiem; zgodę można cofnąć w każdej chwili, a materiał usuwamy.
• Surowe materiały przechowujemy z ograniczonym dostępem i usuwamy po zakończeniu publikacji lub cofnięciu zgody.

§7. Procedura interwencji

Każda animatorka ma obowiązek zareagować i zgłosić — jeszcze tego samego dnia — osobie odpowiedzialnej każdą sytuację zagrażającą dobru dziecka. W zależności od źródła zagrożenia:

• Bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia → natychmiast telefon 112, z terenu wydarzenia.
• Podejrzenie przestępstwa na szkodę dziecka → osoba odpowiedzialna zawiadamia policję lub prokuraturę.
• Zagrożenie dobra dziecka niebędące przestępstwem (np. zaniedbanie) → zawiadomienie sądu opiekuńczego.
• Podejrzenie wobec członka personelu → natychmiastowe odsunięcie od pracy z dziećmi na czas wyjaśnienia; przy podejrzeniu przestępstwa — zawiadomienie organów.
• Podejrzenie wobec osoby trzeciej na wydarzeniu (gość, pracownik obiektu) → animatorka nie konfrontuje się sama: zabezpiecza dziecko, informuje opiekuna i organizatora, zgłasza osobie odpowiedzialnej.

AnimatOlka nie ma uprawnień do wszczynania procedury „Niebieskie Karty" — w takich sytuacjach zawiadamiamy uprawnione organy. Praca na terenie klienta nie znosi obowiązku reakcji: zgłasza ten, kto ma wiedzę; w placówkach dodatkowo informujemy kadrę (która stosuje własne standardy) — jedno nie zastępuje drugiego.

§8. Zgłoszenia i wsparcie dziecka

Zgłoszenia przyjmuje osoba odpowiedzialna wskazana w nagłówku dokumentu (telefon i e-mail powyżej). Jeżeli zgłoszenie dotyczy samej osoby odpowiedzialnej, można je skierować bezpośrednio do organów: policji lub sądu rodzinnego właściwego dla miejsca zdarzenia.

Po ujawnieniu krzywdzenia zapewniamy dziecku wsparcie doraźne: odseparowanie od źródła zagrożenia, spokojną obecność zaufanej osoby, bez obiecywania tajemnicy; przekazujemy dziecko opiekunowi (jeżeli to nie on jest źródłem zagrożenia) wraz z informacją o dostępnej pomocy — w tym o bezpłatnym Telefonie Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111. Przy stałej współpracy z placówką współdziałamy z jej planem wsparcia małoletniego.

§9. Dokumentowanie incydentów

Każdą interwencję dokumentujemy w karcie interwencji: co się stało, kogo dotyczy, kiedy, jakie działania podjęto i kogo zawiadomiono. Rejestr prowadzi osoba odpowiedzialna; dostęp do niego jest ograniczony, a dane przechowywane zgodnie z polityką ochrony danych firmy. Wnioski z incydentów zasilają najbliższą aktualizację niniejszych standardów.

§10. Przygotowanie personelu

Każda animatorka przed pierwszym wydarzeniem zapoznaje się z niniejszymi standardami i potwierdza to podpisanym oświadczeniem, które przechowujemy w dokumentacji. Zasady bezpiecznych relacji i procedury interwencji są częścią serii szkoleń wewnętrznych, a przypominamy je cyklicznie. Za przygotowanie personelu odpowiada osoba odpowiedzialna za standardy.

§11. Udostępnianie standardów

Wersję zupełną i wersję dla dzieci publikujemy na stronie animatolka.pl. Klienci otrzymują link do standardów w potwierdzeniu rezerwacji. Na życzenie udostępniamy dokument w formie wydruku, a na wydarzeniach w placówkach — wersję dla dzieci w formie planszy w strefie animacji.

§12. Przegląd i aktualizacja

Standardy oceniamy nie rzadziej niż raz na dwa lata — sprawdzamy, czy odpowiadają aktualnym przepisom i naszej praktyce, a wnioski z oceny dokumentujemy pisemnie. Dokument aktualizujemy także po każdym incydencie oraz po istotnej zmianie przepisów. Daty wdrożenia i ostatniej oceny znajdują się w nagłówku dokumentu.